De vleesindustrie omvat in deze factsheet slachterijen en uitsnijderijen in de roodvlees- en pluimveesector. De gezamenlijke omzet van de roodvlees- en pluimveesector wordt geraamd op circa €15 miljard. De sector telt circa 700[1] bedrijven. Daarmee is de sector een belangrijke pijler binnen de agrofoodindustrie in Nederland. Gemeten in aantal bedrijven is de sector goed voor 10% van de totale voedingsmiddelenindustrie (7.220 bedrijven[2]).
Kenmerkend is een klein aantal grote spelers, zoals Vion, VanDrie Group en Plukon, naast veel kleinere en gespecialiseerde bedrijven. Ongeveer 30 bedrijven hebben meer dan 100 medewerkers in dienst. De vleeswarenproducenten vormt een afzonderlijke, aangrenzende subsector met circa 100 producenten en 2 miljard euro omzet.
De roodvlees- en pluimveesector bieden samen werk aan circa 24.000 mensen: ongeveer 14.000[3] in de roodvleessector en 10.000[4] in de pluimveesector. Naar schatting werkt momenteel ongeveer de helft rechtstreeks bij een vleesbedrijf en de helft via een flexibele arbeidsrelatie. Deze verhouding verandert snel, doordat bedrijven vooruitlopen op het voorgenomen uitzendverbod en meer medewerkers rechtstreeks in dienst nemen
De Nederlandse vleesindustrie is een grote speler op de Europese markt en daarbuiten. Ruim 100 miljoen mensen in 140 landen consumeren dagelijks vlees van Nederlandse bodem. De export van vlees daalt sinds 2022 in volume, maar hogere prijzen zorgen voor een hogere exportwaarde. In 2025 steeg de totale exportwaarde met 10% naar 12,1 miljard euro[5]. Hoewel de totale vleesexportwaarde in 2025 sterk steeg, daalde de exportwaarde van varkensvlees met ongeveer 7,5% naar naar schatting 2,3 miljard euro[6]. Cijfers van het CBS laten zien dat er per 1 april 2025 voor het eerst in een halve eeuw minder dan 10 miljoen varkens in Nederland zijn. Dat is een daling van 5% ten opzichte van een jaar eerder. Door stoppersregelingen en fusies daalde het aantal bedrijven sterk, terwijl de overgebleven bedrijven groter werden.
[1] CBS
[2] CBS
[3] VleesNL
[4] Nepluvi
[5] WUR
[6] CBS
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"Marktupdate"},{"alignedImage":{"position":"bottom","extension":"svg","original":"https://assets.ing.com/asset/339dda6e-e1d0-4663-99fa-c1771b3f9c3a/vleesverwerkende-industrie.svg","transformBaseUrl":"https://assets.ing.com/transform/339dda6e-e1d0-4663-99fa-c1771b3f9c3a/vleesverwerkende-industrie"},"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De vooruitzichten voor de vleessector zijn neutraal. Buiten Europa en de Verenigde Staten groeit de welvaart in meerdere regio’s. Daardoor wordt vlees voor grotere groepen mensen betaalbaar, vooral in Azië, waardoor de vraag uit deze regio toeneemt. Dit sluit aan bij de OECD-FAO Agricultural Outlook 2026-2035 en bij de verwachtingen van ondernemers in de sector. In Europa blijft de vraag naar verwachting stabiel.
"}},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De internationale vleesprijzen blijven relatief hoog, maar het beeld verschilt per diersoort. Na een recordniveau in juni daalde de FAO Meat Price Index in juli 2026 met 2,8%, vooral door lagere noteringen voor pluimvee, varkensvlees en rundvlees. Pluimveevlees staat onder druk door ruim exportaanbod uit Brazilië. Varkensvleesprijzen dalen door ruim aanbod uit de EU en een zwakkere wereldwijde vraag. Afrikaanse varkenspest blijft een belangrijk handelsrisico, zoals de Spaanse uitbraak eind 2025 liet zien. Rundvlees blijft in Europa structureel krap door een dalende veestapel, maar kende internationaal een lichte correctie door zwakkere Aziatische importvraag. Hogere energie-, voer- en loonkosten blijven de verwerkingskosten en consumentenprijzen opdrijven.
Binnen en buiten Europa zijn er grote verschillen in productiekosten. Dat komt deels door verschillen in regelgeving rond milieu en dierenwelzijn. Die verschillen werken door in de prijzen.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"Actuele onderwerpen in de vleesverwerkende industrie"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Slachterijen zijn voor hun productie afhankelijk van de beschikbaarheid van veterinair toezicht door de NVWA. Een tekort aan dierenartsen en andere toezichthouders kan ertoe leiden dat geplande slachtdiensten niet volledig kunnen worden uitgevoerd. Dit leidt tot directe schade en werkt door in afspraken over de aanvoer van dieren, personeelsplanning, koelcapaciteit en vervolgstappen in de verwerking.
De beschikbaarheid van toezicht wordt daarmee steeds meer een productiefactor. Bedrijven kunnen hun capaciteit alleen benutten wanneer de publieke toezichtcapaciteit daarmee meegroeit. Volgens de sector loopt de schade door uitgevallen of ingekorte diensten op tot miljoenen euro’s.
"},"title":"NVWA"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De stikstofaanpak leidt naar verwachting tot een geleidelijke krimp van de Nederlandse veestapel. Dat raakt niet alleen veehouders, maar ook slachterijen en andere bedrijven verderop in de keten. Bij een structureel lagere aanvoer neemt de bezettingsgraad van slachtlocaties af, terwijl een groot deel van de vaste kosten doorloopt. Dit kan leiden tot hogere kostprijzen, consolidatie en uiteindelijk het sluiten van capaciteit.
Daarnaast kunnen vleesverwerkers, afhankelijk van hun locatie, transportbewegingen en productieproces, zelf worden geraakt door strengere vergunningverlening en emissiereductie-eisen.
In beleidsplannen wordt bovendien gesproken over een grotere verantwoordelijkheid van ketenpartijen voor de verduurzaming van de veehouderij. Wanneer verwerkers moeten bijdragen aan de transitiekosten, zonder zekerheid dat deze kosten via retail of consument kunnen worden terugverdiend, kan dit extra druk op de marges veroorzaken. De precieze invulling hiervan is nog onzeker.
"},"title":"Stikstofbeleid en grondstofbeschikbaarheid"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De aanhoudende krapte aan gekwalificeerd personeel blijft een structurele uitdaging voor de vleesverwerkende industrie. Vooral functies als slagers, operators en kwaliteitsmedewerkers zijn moeilijk in te vullen. Bedrijven zetten daarom sterker in op goed werkgeverschap: betere arbeidsomstandigheden, opleiding, veiligheid, gezondheid en doorgroeimogelijkheden. Het aangekondigde uitzendverbod maakt dit vraagstuk nog urgenter.
"},"title":"Arbeidsmarktkrapte"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Vanaf 1 maart 2028 wil het kabinet het in- en uitlenen van arbeidskrachten verbieden bij activiteiten rond het slachten, verwerken, koelen en invriezen van vlees. De maatregel is bedoeld om arbeidsmisstanden, vooral rond arbeidsmigranten, structureel aan te pakken.
Het verbod heeft grote gevolgen voor de bedrijfsvoering. De aanvoer en afzet van vlees fluctueren door seizoenen, dierziekten, handelsbeperkingen en veranderingen in de markt. Bedrijven gebruiken een flexibele schil om hun personeelsbezetting daarop af te stemmen. Zonder die mogelijkheid moeten zij meer recruitment, contractbeheer en personeelsplanning zelf organiseren. Ook vraagstukken rond huisvesting en vervoer van internationale medewerkers worden urgenter.
De precieze vormgeving van het verbod is nog onderwerp van politiek en maatschappelijk debat.
"},"title":"Uitzendverbod"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Personeelsschaarste, hogere loonkosten en strengere eisen aan voedselveiligheid versnellen investeringen in automatisering, robotisering en kunstmatige intelligentie. Daarmee kunnen bedrijven de arbeidsproductiviteit verhogen, repeterend en fysiek zwaar werk verminderen en de kwaliteit van processen beter beheersen. Volledige automatisering blijft echter lastig door de grote variatie in dieren, producten en gevraagde uitsnijdingen.
"},"title":"Robotisering en digitalisering"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De vleesindustrie maakt deel uit van de vitale voedselketen. Voor de continuïteit van de voedselvoorziening is het belangrijk dat Nederland en Europa voldoende productie- en verwerkingscapaciteit behouden. Die capaciteit moet verspreid beschikbaar blijven, omdat dierenwelzijn en productkwaliteit gebaat zijn bij een beperkte transportafstand tussen veehouderij en slachterij.
Tegelijkertijd is de Nederlandse keten onderdeel van een Europese markt. De export van verschillende delen van het dier draagt bij aan vierkantsverwaarding: producten waarvoor in Nederland weinig vraag bestaat, vinden elders wel een bestemming. Dat verhoogt de economische waarde van het dier en voorkomt verspilling.
"},"title":"Voedselzekerheid en weerbaarheid"},{"componentType":"sectionTitle","title":"Duurzaamheidstrends in de vleesverwerkende industrie"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Dierenwelzijn is breed ingebed, maar verschilt per productgroep
Keurmerken zijn stevig verankerd in het Nederlandse supermarktkanaal. In 2025 werd bij vlees en vleeswaren 3,1 miljard euro omzet gerealiseerd met producten met een keurmerk, 4,5% meer dan in 2024. Het omzetaandeel van keurmerken kwam uit op 65,2%. De verschillen per productgroep zijn groot: bij vers varkensvlees en gevogelte bedroeg het aandeel respectievelijk 98,5% en 94,3%, tegenover 70,5% bij vleeswaren, 23,6% bij gemalen vlees en 11,7% bij rundvlees[1].
Binnen het Beter Leven Keurmerk groeide vooral de omzet van producten met drie sterren, met 13,7%. De omzet van één ster steeg met 4,0%, terwijl twee sterren stabiel bleef. Naast keurmerken krijgt dierenwelzijn een bredere wettelijke en ketenmatige basis via afspraken over dierwaardige veehouderij. Verdere verduurzaming vraagt om een evenwichtige verdeling van de meerkosten over producenten, verwerkers, retail, foodservice en consumenten.
Eiwittransitie
De eiwittransitie is de verschuiving van dierlijke eiwitten, zoals vlees en zuivel, naar meer plantaardige eiwitten, zoals paddenstoelen, peulvruchten, noten, vleesvervangers en zuivelalternatieven. Het doel is een duurzamer voedingspatroon. Het landbouw en voedselsysteem is wereldwijd verantwoordelijk voor ongeveer een derde van de uitstoot van broeikasgassen en ongeveer een derde van het verlies aan biodiversiteit. Een eetpatroon met meer plantaardige eiwitten helpt dat aandeel te verlagen. De overheidsdoelstelling is een verhouding van 50% dierlijke en 50% plantaardige eiwitten in 2030. In 2025 bedraagt het aandeel dierlijke eiwitten nog 61%. Dat percentage is nagenoeg stabiel.
Vleesverwerkers spelen zelf een actieve rol in deze transitie door hybride producten te ontwikkelen, waarin dierlijke en plantaardige ingrediënten worden gecombineerd. Vooral samengestelde producten, zoals gehakt, burgers, worsten en gehaktballen, bieden daarvoor mogelijkheden. Afhankelijk van het product kan een deel van het vlees worden vervangen terwijl smaak, structuur en gebruiksgemak herkenbaar blijven. Hybride producten kunnen zo bijdragen aan verduurzaming én aan de betaalbaarheid van vleesproducten.
Een aandachtspunt is de regelgeving rond productbenamingen. Beperkingen op het gebruik van traditionele vleesbenamingen voor hybride producten kunnen innovatie en duidelijke communicatie richting consumenten bemoeilijken.
Vergroening energieverbruik in de sector
Naar schatting investeert de voedingssector jaarlijks twee miljard euro tot 2030 in de eigen bedrijfsvoering. Er liggen kansen voor voedingsbedrijven om hun bijdrage aan verduurzaming te vergroten. Bijvoorbeeld door koel en vriescellen te laten draaien op momenten met een overschot aan elektriciteit. Zo wordt het elektriciteitsnet ontlast. Ook warmtepompen bieden kansen, omdat zij restwarmte uit het productieproces of koelinstallaties kunnen hergebruiken. Lees de sectorstudie over vergroening van het energieverbruik. Duurzame investeringen bieden kansen voor financiering, zodat ING ook in deze sector kan bijdragen aan duurzaam ondernemen voor iedereen.
[1] Monitor Keurmerken Retail 2025, De cijfers hebben betrekking op supermarkten inclusief onlineverkopen, maar exclusief Aldi en Lidl. De categorie keurmerken omvat naast het Beter Leven Keurmerk ook biologische en andere geregistreerde keurmerken. Omzetgroei kan zowel door volume- als prijsontwikkelingen worden veroorzaakt.
ING Sector Banking betrekt haar informatie van betrouwbaar geachte bronnen en heeft alle mogelijke zorg betracht om ervoor te zorgen dat ten tijde van de publicatie de informatie waarop zij haar visie in deze publicatie heeft gebaseerd niet onjuist of misleidend is.
Voor deze publicatie is gebruik gemaakt van de volgende bronnen:
CBS
(CLO) Compendium voor de Leefomgeving
FNLI (Federatie Nederlandse Levensmiddelen Industrie)
OECD/FAO
ING Research
Motivaction
Nepluvi
RVO (Rijksdienst voor Ondernemend Nederland)
Stichting Beter Leven Keurmerk
Vlees.nl
VleesNL
VNV (Vereniging voor de Nederlandse Vleeswarenindustrie)
WUR (Wageningen University & Research)
Deze publicatie is opgesteld door ING Sector Banking van ING Bank N.V. (ING) en slechts bedoeld ter informatie van haar cliënten. Deze publicatie is geen beleggingsaanbeveling noch een aanbieding noch een uitnodiging tot koop of verkoop van enig financieel instrument. Deze publicatie is louter informatief en mag niet worden beschouwd als advies in welke vorm dan ook. ING betrekt haar informatie van betrouwbaar geachte bronnen en heeft alle mogelijke zorg betracht om ervoor te zorgen dat ten tijde van de publicatie de informatie waarop zij haar visie in deze publicatie heeft gebaseerd niet onjuist of misleidend is. ING geeft geen garantie dat de door haar gebruikte informatie accuraat of compleet is. ING noch één of meer van haar directeuren of werknemers aanvaarden enige aansprakelijkheid voor enig direct of indirect verlies of schade voortkomend uit het gebruik van (de inhoud van) deze publicatie alsmede voor druk- en zetfouten in deze publicatie. De informatie in deze publicatie geeft de persoonlijke mening weer van de Analist(en) en geen enkel deel van de beloning van de Analist(en) was, is, of zal direct of indirect gerelateerd zijn aan het opnemen van specifieke aanbevelingen of meningen in dit rapport. De analisten die aan deze publicatie hebben bijgedragen voldoen allen aan de vereisten zoals gesteld door hun nationale toezichthouders aan de uitoefening van hun vak. De informatie in deze publicatie kan gewijzigd worden zonder enige vorm van aankondiging. ING noch één of meer van haar directeuren of werknemers aanvaarden enige aansprakelijkheid voor enig direct of indirect verlies of schade voortkomend uit het gebruik van (de inhoud van) deze publicatie alsmede voor druk- en zetfouten in deze publicatie. Auteursrecht en rechten ter bescherming van gegevensbestanden zijn van toepassing op deze publicatie. Niets in deze publicatie mag worden gereproduceerd, verspreid of gepubliceerd door wie dan ook om welke reden dan ook zonder de voorafgaande uitdrukkelijke toestemming van ING. Alle rechten zijn voorbehouden. ING Bank N.V. is statutair gevestigd te Amsterdam, houdt kantoor aan Bijlmerdreef 106, 1102 CT te Amsterdam, Nederland en is onder nummer 33031431 ingeschreven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel. In Nederland is ING Bank N.V. geregistreerd bij en staat onder toezicht van De Nederlandsche Bank en de Autoriteit Financiële Markten.
"},"title":"Disclaimer"}],"componentType":"accordion"}]},"hasMacro":false,"id":"b9274e83-35f9-4023-b011-674b8da45129","legalZone":{"flexComponents":[{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De samenleving is in transitie naar een economie met weinig CO2-uitstoot. Dat geldt zowel voor onze klanten als voor ING. We financieren veel duurzame activiteiten, maar we financieren er nog altijd meer die dat niet zijn. Bekijk de vooruitgang die we boeken op ing.com/climate.
"},"title":"ING & Duurzaamheid"}]},"localeString":"nl-NL","mainHeaderZone":{"authorInfo":{"authorName":"Samantha Reilly","image":{"altTextNL":"Samantha Reilly","extension":"jpg","original":"https://assets.ing.com/asset/666e04b7-73f1-4869-97a6-35014db15ef6/Samantha-Reilly_tcm162-195045.jpg","publishedAt":"2021-11-17T11:33:04Z","transformBaseUrl":"https://assets.ing.com/transform/666e04b7-73f1-4869-97a6-35014db15ef6/Samantha-Reilly_tcm162-195045","type":"image","updatedAt":"2025-08-05T07:18:31Z","width":4368},"jobTitle":"Sector Banker Food"},"backLink":{"textLink":{"text":"Food & Agri","url":"/zakelijk/sector/food-agri"}},"componentType":"editorialHeader","coreHeader":{"body":"De Nederlandse vleesindustrie staat voor een stapeling van uitdagingen. De krimp van de veestapel, beperkte NVWA-toezichtcapaciteit, arbeidsmarktkrapte, het voorgenomen uitzendverbod, dierenwelzijn en de eiwittransitie vragen om investeringen en aanpassingen. Tegelijkertijd blijft de sector belangrijk voor de Nederlandse en Europese voedselvoorziening.\r\n\r\nHieronder lees je meer over hoe de sector werkt en wat er speelt.","subtitle":"Wat houdt de vleesverwerkende industrie bezig?","title":"Food - Vleesverwerkende industrie"},"date":"2026-10-01","readingTime":7},"publishDate":"2026-10-01T12:00:17.243+02:00"}}